معنای چوبينه
چوبينه
فرهنگ قواس , ص60) 
چوبينه
لغت نامه دهخدا , ص974)
مداخل هم موضوع چوبينه
نخست در نام پرندگان بزرگ كه بهوا پرند.
سپاروك,اله [اَ لُ‌هْ/اَلْ لُ‌هْ],كراكر [كَ/كُ كَ],زغن [زَ غَ],خاد [ xād ],پند [پَ],كراك [ karāk ] [ korāk ],زمنج [زِ مُ],چكاوك [چَ وَ],وركاك,ورتيج [وَ],چفتك,كوف [ kuf ],پوپه [پو پَ/پِ],كاسگينه,كرايه [كَ ىَ/ىِ],سفرود [سَ],چغوك [چُ/چَ],شبان [شُ/شَ],بالوايه [ىَ/ىِ],داليوزه,نموسك [نُ/نَ سَ],كيبو,شوشك [شو شَ],غلبه [غُ بَ/بِ],خول [ xul ],كول [ kul ],كوچ [كُ وُ],جوربور,ترندك [تَ رَ/تِ رَ/رِ دَ],سارج,سارنج [رَ],خشنسار [خَ شَ],تز [تَ],كريشك [كَ/كِ شَ],آستينه [ āstine ],كبك [كَ],نول [ nul ],شكانك [شَ نَ],كژار [كَ],خوچ [ xuc ],جفاله [جَ لَ],زمچك [ zamcak ],استخوان رند [اُ تُ خوا/خا رَ],ولج [وَ/وِ/وَ لَ],تدرو [تَ دَ],تورنگ,كتو [كَ],مانورك,فربوك,شيشك,كلاژه [كَ ژَ/ژِ],سار [رْ ر],شند [شَ],ژاغر(فرهنگ قواس , ج1 , ص58)